Wiedzma Opiekunka by GROMYKO OLGA

Author:GROMYKO OLGA [GROMYKO OLGA]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-08T10:00:52.775000+00:00

Na mój przeraźliwy krzyk przybiegli wszyscy domownicy i ku mojej wielkiej satysfakcji w końcu zdołali mnie obudzić. Jak się okazało, siedziałam na podłodze przy łóżku, przygarbiona, przyciskając ręce do piersi, chociaż tak naprawdę bolała mnie głowa – po prostu rozpadała się na kawałki, pokój pływał przed oczyma. W ustach pozostał smak waleriany wymieszanej z krwią. Czułam mdłości. Oroen domyślnie zaczerpnął wody z wiadra i podał mi kubek. Wypiłam zachłannie, dzwoniąc zębami o brzeg. Ale wreszcie udało mi się złapać oddech i poczułam się nieco lepiej.

–O bogowie! – cicho westchnęła Kryna, opuszczając lampkę. Żółte drżące światło przepełzło na moją pierś, a amulet Lena, który wychynął spod koszuli nocnej, odezwał się stłumionym lśnieniem. – Gvi'harr, Orroen, ve jett Arrakktur rearr. Hellet genna…

–Nie jestem biedną dziewczynką – odgryzłam się odruchowo, oddając kubek. – Jestem dorosłą, groźną wiedźmą… Co pani powiedziała?

–Że dorosła, groźna wiedźma obudziła swoim wrzaskiem wszystkie wilki w Dogewie -nieporuszonym tonem skomentował Oroen i zabrał Krynie lampę, którą powiesił na wbitym w sufit haku.

–Jakieś świństwo mi się przyśniło. – Z wysiłkiem pomasowałam skronie. Prawdopodobnie czułam to, co czuje wilkołak po przemianie w człowieka: nic nie pamięta, biegał sobie gdzieś, kogoś zagryzł, zakąsił pachnącym korzeniem, a teraz spróbuj zgadnąć, który z sąsiadów był taki niesmaczny. Wspomnienia wracały powoli: droga, prosta i pokryta kamieniami… Coś czarnego i wyraźnie nieprzyjaznego, co wyskoczyło mi na spotkanie jak pilnujący domu pies… I on, obcy i daleki, bez oglądania się do tyłu przechodzi obok, owiewając mnie chłodem mogiły… „Zamknij krąg, dziecko" – te słowa usłyszałam od młodziutkiej pytii dwa lata temu.

Lecz w uszach brzmiał głos Lena.

Zerwałam się z podłogi i gwałtownymi ruchami zaczęłam wciągać na siebie ubranie, nie

zwracając najmniejszej uwagi na Oroena. Zresztą on sam odwrócił się i wyszedł na zewnątrz,

szczękając zasuwką. Kryna w milczeniu zakrzątnęła się koło zapasów, wrzucając do sakwy

drożdżówki, które zostały z kolacji.

Jesteś spóźniona, beznadziejnie i nienadrabialnie spóźniona, jesteś tam potrzebna teraz, już,

natychmiast, w tym momencie… – poganiał mnie wewnętrzny głos. Gdzie, po co, komu? Leszy go

tam wie. Jak spotkam, to zapytam.

Na zewnątrz okazało się wcale nie tak ciemno, noc powoli się kończyła. Na szarym niebie topniał

bezbarwny księżyc, a gwiazdy, z wyjątkiem dwóch czy trzech, zdążyły już zgasnąć. Ostrożny

szelest liści na drzewach jak gdyby rodził się i trwał sam z siebie gdzieś wysoko, i tylko

podkreślał poranną ciszę.

Oroen podprowadził mi osiodłaną Smolkę i delikatnie pogłaskał japo szyi. Senna kobyła

wzdrygnęła się ze wstrętem, jednak zdecydowała się nie gryźć. Wskoczyłam w siodło, zabrałam

od Kryny sakwę, zamiast słów podziękowania skinęłam krótko i bez litości kopnęłam kobyłę

obcasami.

Trzeba było widzieć jej spojrzenie! Bazyliszek na taką demonstrację mógłby tylko iść i utopić się

ze wstydu. Wierzgnęła i z miejsca zerwała się w galop, sama wybierając sobie drogę. Ponieważ

zupełnym przypadkiem droga ta odpowiadała kierunkowi, w którym chciałam się udać, nie

miałam najmniejszego zamiaru jej powstrzymywać. Sosny na poboczu zlały się w jedno, raz po

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.